De kerk als instrument voor hoop en herstel

Verhaal | 08-08-2020Tear

In deze vierdelige zomerserie inspireren we je met verhalen uit Nederland en Indonesië die laten zien hoe je als kerk en christen met beide benen in de buurt kunt staan. Deze week gaan de verhalen over hoe de kerk ingezet kan worden in de wijk of buurt.  Aan de hand van een verkorte Bijbelstudie uit ons Umoja-programma krijg je direct handvatten om zelf aan de slag te gaan.

Bijbelstudieboekje

De verkorte Bijbelstudies in deze serie zijn ook geheel verkrijgbaar met materiaal en verwerkingsvragen voor in je kring of kleine groep. Deze bijbelstudie zijn een voorproefje van het Umoja programma van Tear.  In het boekje ontdek je aan de hand van Bijbelstudies en gespreksvormen meer over wat Gods plan is met je omgeving en hoe je met jouw talenten hieraan kunt bijdragen. Geïnteresseerd? Hier vraag je het Bijbelstudieboekje Kerk met beide benen in de buurt gratis aan.

Tuinpredikant uit Java: ‘Ik vroeg God om te voorzien, terwijl Hij dat al had gedaan’

Pastoor Ofniël is voorganger van een kleine kerk in Klaten, een stad in het midden van Java. Toen ze hoorden van Umoja, waren ze niet direct enthousiast. Als gemeente hadden ze namelijk al een trainingsprogramma dat gebaseerd was op de catechismus.

‘Onze gemeente legt de focus heel nadrukkelijk op aanbidding. We geloven in een God die voorziet’, vertelt pastoor Ofniël. Toen bleek dat de gemeente niet in staat was om de pastoor een volledig salaris te betalen, was de eerste reactie dus ook om God te vragen om hulp. Rond dezelfde tijd werd de pastoor uitgenodigd om toch nog eens te kijken naar Umoja. Tijdens de trainingsavond werd hij zich opeens heel bewust van alle middelen die hij al had. ‘Ik vroeg God om te voorzien, terwijl Hij dat al had gedaan. Ik moest het alleen nog herkennen.’ Pastoor Ofniël kwam thuis en besloot de tegels uit de tuin te halen. De bestrating maakte plaats voor een groente tuin. Naast de verscheidene groentes, heeft hij vogels en houdt hij puppy’s. Hoewel deze eigenlijk voor de verkoop zijn, geeft hij ze meestal weg. 

Terwijl we in de tuin zitten, komt ook de ‘chief’ uit de wijk langs. Hij vertelt over het plan dat er is om de wijk te verduurzamen, en de tuin van Ofniël dient als inspiratie. ‘Ik moest denken aan Elia en de weduwe van Sarfat. God is in staat om onze problemen op te lossen, maar vaak brengt hij andere mensen op ons pad, zodat wij elkaar kunnen helpen. Zo heeft Umoja mijn ogen geopend voor mijn eigen omgeving en kan ik op mijn beurt weer een voorbeeld zijn in de buurt.’

Tekst: Marnix en Iris

Vergeet-mij-nietjes voor de buren

Herman Bouma is in deze tijd verbonden met zijn buren via Nextdoor; een hub voor de buurt waarin je op een betrouwbare manier je buren leert kennen en informatie, spullen en diensten met elkaar kunt delen. Hij komt mooie verhalen tegen.

Op de app ‘Nextdoor’ komen in deze tijd bijzondere berichten voorbij. Zo zag ik een berichtje van een oudere dame die door ziekte aan huis gebonden is. Ze wilde iemand bedanken die ze nog nooit had gezien, maar die haar geweldig helpt. Via Nextdoor had ze gevraagd om hulp met boodschappen. Een voor haar onbekende buur had gereageerd en doet nu regelmatig boodschappen voor haar. Die zet hij dan voor de deur. Ik ken beide mensen niet, maar vind het een prachtig voorbeeld van naastenliefde in deze tijd.

Ik ken beide mensen niet, maar vind het een prachtig voorbeeld van naastenliefde in deze tijd.

Ik geloof dat je in een liefdevolle gemeenschap het hart van het christelijk geloof kunt ontdekken. De krachtigste getuigenis van de echtheid van Gods goede boodschap is een groep mensen waarin waarden zoals vergeving, nederigheid, rechtvaardigheid, dienstbaarheid en echtheid worden uitgeleefd. Die doorleefde demonstratie van Gods liefde is veel krachtiger dan een videoboodschap, een groot event, of een slikke folder. In deze tijd waarin we elkaar niet kunnen ontmoeten, lijkt dat een lastig verhaal te worden. Hoe kan die liefdevolle gemeenschap zichtbaar worden als op iedere kerk een briefje hangt met de mededeling dat het gebouw tijdelijk is gesloten vanwege corona? Misschien staat er op dat briefje nog een verwijzing naar de online kerkdienst, of een telefoonnummer voor als je hulp nodig hebt.

Maar ik vrees dat weinig mensen de moeite nemen dat briefje überhaupt te lezen. Laat staan dat ze ineens een half uur naar een talking head op een scherm gaan kijken. En toch geloof ik dat juist nu de kerk een betekenisvolle rol kan spelen op heel veel plekken. Juist nu is er behoefte aan praktische hulp, een luisterend oor en hoop die verder gaat dan financiële noodmaatregelen. Als het goed is heeft de kerk op al die vlakken veel te bieden.

Veel kerken lijken daarmee te worstelen. De kloof tussen kerken en hun omgeving is op veel plekken zo groot geworden dat die aansluiting moeilijk gaat. Laatst was ik in gesprek met een buurvrouw op straat en ik vertelde haar over de kerk waar ik deel van ben. We stonden op minder dan 50 meter van die kerk, dus ik wees hem aan. Verbaasd zei ze: 'Ik woon al dertig jaar in deze buurt, maar het is me nog nooit opgevallen dat daar een kerk staat.' 

De kerk was volkomen onzichtbaar geworden, zelfs voor mensen die er elke dag langslopen. De kerk lijkt soms een beetje op een vogel die niet geleerd heeft te vliegen en angstig op de rand van het nest zit. Wat is er voor nodig om die vogel zijn vleugels uit te laten slaan? Hoe kan dat verhaal van hoop, bevrijdende liefde en herstel daar terechtkomen waar dat verhaal nu zo nodig is?

Ik kwam een mooi voorbeeld tegen van een kerk die in hun buurt zakjes zaad van vergeet-me-nietjes in de brievenbus deed. Met een briefje erbij dat God hen niet vergeet. Naast de kerk hadden ze een grote berg tuinaarde laten storten en potjes neergezet. Mensen konden bij de kerk een potje aarde vullen om hun zaadjes in te planten. Veel mensen uit de buurt kwamen langs om dat ook echt te doen. Heel klein, maar wel een mooi teken van hoop. Ik geloof dat dit bij uitstek de tijd is voor kerken om te ontdekken hoe ze mee kunnen doen met Gods plan in hun eigen omgeving. Om je daarbij te helpen heeft Tear materiaal ontwikkeld om mee aan de slag te gaan, als hele kerk, als groepje of individueel. Doe jij mee?

Tekst: Herman Bouma

Bijbelstudie over de kerk als instrument van hoop en herstel

Misschien lijkt het soms of de kerk in Nederland weinig invloed meer heeft op de omgeving, en wellicht is dat deels ook wel zo. Wereldwijd zijn er gelukkig veel voorbeelden van kerken die veel impact maken. Met het thema willen we meer ontdekken en kijken naar de mogelijkheden van onze eigen kerk.

I. Introductie
Als je denkt aan je eigen wijk, wat zou dan volgens jou de top-drie zijn qua problematiek? Welke mensen worden het zwaarst getroffen door de coronacrisis? Welke huishoudens zullen op de lange termijn de grootste klap krijgen van deze crisis?

II. Bijbelstudie
Lees Mattheüs 5 vers 13 tot en met 16. 

1. Welke kenmerken vertoont de wereld waar Jezus het over heeft?
2. Als Jezus zegt: ‘Jullie zijn het zout van de aarde’, wat bedoelt hij daar dan mee?
4. Hoe ben jij 'zout' en hoe ben jij een ‘licht’ in de wereld?
5. Is onze kerk een licht in de wereld?

Lees Jeremia 29 vers 1 tot en met 7. Jeremia schrijft een brief aan de ballingen die in een ‘vreemde, vijandige’ wereld wonen met een boodschap hoe ze daar moeten leven.

1. Hoe ziet het zout en licht zijn er in dit gedeelte praktisch uit?
2. Wat kun je als kerk van dit gedeelte leren?

III. Video
Bekijk de video van over het werk van Tear op www.tear.nl/wij/wie-zijn-wij

1. Hoe is de kerk in Nairobi en in Amsterdam een instrument van hoop en herstel?
2. Welke lessen kun je toepassen in jullie eigen situatie? Probeer dit zo concreet mogelijk te maken.

IV. Reflectie
Bedenk hoe jouw kerk of omgeving hoop en herstel brengt.

Benieuwd naar de gehele Bijbelstudie? Vraag hier het Bijbelstudieboekje Kerk met beide benen in de buurt aan!

Lees ook deel 1: In de buurt meewerken aan Gods koninkrijk

Zwerfvuil

Zwerfvuil prikken: een klein tekentje van Gods nieuwe wereld

Blog | 18-09-2020 | Tear
Toen Herman met een groep mensen uit de kerk het zwerfvuil wilde aanpakken in zijn straat, liep dat anders dan verwacht..

Ruth Lagemann: ‘Onze wereld heeft meer mensen van verzoening nodig’

Verhaal | 18-09-2020 | Tear
Ruth Lagemann mensen van allerlei verschillende achtergronden met elkaar te verzoenen. Haar geheim? Stilte. Ruth: ‘Het gaat erom dat je God uitnodigt in die stilte en zegt: ‘...

Veiligekerk.nl vergroot slagkracht tegen seksueel misbruik in de kerk

Nieuws | 17-09-2020 | Tear
Kerkelijke meldpunten, koepels en christelijke hulp- en onderwijsorganisaties lanceren vandaag het online platform Veiligekerk.nl.

6 dingen die je moet weten over avocado’s

Verhaal | 16-09-2020 | Tear
De avocado is razend populair, maar wat weet jij eigenlijk van deze vrucht? Tear zet zes feitjes voor je op een rij.
Foto: Lina Trochez

Hoe breng jij hoop in de wijk?

Nieuws | 15-09-2020 | Tear
Hoe word je een veerkrachtige kerk? Volg onze gratis workshops!
Foto: Helen Manson

De Rohingya-crisis: drie jaar leven in benauwde en overvolle kampen

Verhaal | 14-09-2020 | Tear
​In augustus 2017 ontvluchtten honderdduizenden Rohingya het geweld in Myanmar. Drie jaar later leven veel van hen nog steeds in vluchtelingenkampen in Bangladesh en overleven ze...