De nacht waarop de wereld straalt

Verhaal | 19-12-2019Tear

Rachel Westerveld is de winnares van de kerstverhalenwedstrijd! Ze schreef een verhaal over een klein meisje waar altijd plaats voor is...

Twijfelend stond ze bij de deur. Haar vlecht was losgeraakt, en haar haar piekte alle kanten op. Ook merkte ze dat ze maar een van beide sokken aan had. Zal ik het doen of niet? Ze had haar arm al uitgestoken en haar hand tot een vuist gemaakt. Klaar om op de deur te kloppen. Toch was er iets dat haar deed twijfelen. Ze hadden gezegd dat ze rustig moest wachten. En straks zaten ze helemaal niet op haar te wachten. Voorzichtig trok ze haar arm weer naar zich toe, en haar hand ontspande zich. Nee, ik overdrijf, dacht ze. Heel zachtjes schuifelde ze terug naar haar kamer.

Nee, dacht ze, ik moet mijzelf kunnen redden.

Gelukkig, haar andere sok lag gewoon op de grond. Het was een van de sokken die ze van haar oom had gekregen. Het waren haar lievelingssokken. Niet de mooiste die ze had – en ze had er heel veel - maar omdat ze haar herinnerden aan een van de leukste mensen in haar leven. Voorzichtig ging ze op de grond zitten en trok de sok aan. Ze zorgde ervoor dat elke beweging zo min mogelijk geluid maakte, zodat ze niemand zou storen. Het warmde haar iets op, maar het was niet voldoende. Ze had toch iets meer nodig dan alleen sokken. De omhoogslaande haren op haar armen waren hiervan een bevestiging. Zou ze teruggaan? Zeggen dat ze niet kan slapen? Vragen om een extra deken? Of beter nog; of ze haar konden opwarmen? Nee, dacht ze, ik moet mijzelf kunnen redden.

Ze liep op haar tenen naar het raam en schoof voorzichtig de gordijnen een stukje aan de kant. Dit deed ze elke nacht als ze niet kon slapen of midden in de nacht wakker werd. Haar kamer was altijd zo donker dat niets meer leek op wat ze zich kon herinneren van de momenten dat alles gewoon licht was. Bang zou ze zichzelf niet noemen, maar ze keek toch altijd wel uit naar het licht. Haar nachtlampje was al maanden stuk, dus ze was blij met het bestaan van de maan. Ze hield ervan als hij op zijn grootst was. Hierdoor leek de wereld net een stukje minder donker dan op de dagen dat de maan niet meer was dan een halfrond streepje. Ze wist dat de maan rond deze tijd op zijn grootst zichtbaar was. Dit betekende dat haar kamer een klein stukje minder donker zou zijn zodra deze lichtende bol de kans kreeg om langs de gordijnen heen haar kamer binnen te schijnen.

Deze nacht was anders. Met haar hand veegde ze een pluk haar uit haar ogen om het beter te kunnen zien. Zag ze het goed? Ze knipperde een paar keer met haar ogen terwijl ze het gordijn met een hand vasthield. Het leek alsof de hele wereld straalde. Alles was wit. De eerste sneeuw van dit jaar had alles met een mooie laag bedekt. Zo licht was de nacht nog nooit geweest. Terwijl ze op haar tenen ging staan om alles goed te kunnen zien, en met verbazing het bijzondere tafereel aanschouwde ging er een rilling door haar lijf. Hoe prachtig het ook was, het was wel extra koud geworden. Met verlangen dacht ze aan de kamer naast die van haar. Misschien zou ze toch… Ze schoof het gordijn weer voor het raam, en op de tast vond ze haar weg door het donker naar de deur waar ze een paar minuten eerder ook al stond.

Je weet toch dat hier altijd plaats voor je is?

Opnieuw maakte ze een vuist met haar hand en met ingehouden adem klopte ze heel zachtjes op de deur. Toen het stil bleef trok ze de klink naar beneden en liep de grote slaapkamer in. “Mam, mag ik heel alsjeblieft bij jullie? Ik heb het zo koud en ik kan niet meer wachten tot het morgen is.” Haar moeder werd wakker, tilde haar op en legde de kleine Emma in het grote bed tussen haar en haar man, die onverstoorbaar bleef slapen, in. “Gekkie”, fluisterde haar moeder in haar oor, “je weet toch dat hier altijd plaats voor je is?” Met een glimlach kroop Emma dicht tegen haar aan. Nog een paar uurtjes en dan is het kerst. Een witte kerst.  

Tekst: Rachel Westerveld

Meer hoopgevende kerstverhalen lezen? Download het kerstverhalenboekje hier!

Download het gratis kerstverhalenboekje 

Ook dit jaar brengt Tear het kerstverhalenboekje uit. Als klein gebaar van waardering voor jouw betrokkenheid en steun in het afgelopen jaar. Het boekje is geschreven door Minella van Bergijk, Jurjen ten Brinke, Rachel Westerveld en Marieke Siderius en bevat vier kerstverhalen voor in de komende dagen. Download het gratis kerstverhalenboekje hier.